یاد پدر محترم ما میخائیل اعتراف کننده

یادبود 23 مه در یادبود مقدس میخائیل، اسقف سیناد [سیناد - یکی از شهرهای باستانی دریای سیاه] ، که نام تزویمی (همسان) با نام فرشته اعظم نیروهای آسمانی را داشت، و زندگی فرشته ای را با پاکیزگی باکره و تمام فضایل تزئین کرد.

این شهر در سال 264 قبل از میلاد مسیح ساخته شد و نام خود را از پادشاه ویفا نیکومد I گرفته است. در محل نیکومیدیا باستان در حال حاضر شهر ایسنید قرار دارد.

هر دو به صومعه ای که در ساحل دریای سیاه قرار داشت فرستاده شدند. هر دو در این صومعه در کارهای غیر مذهبی مشغول به کار بودند و هر دو به خوبی در فضیلت ها موفق بودند و دعاهای آنها قدرت زیادی در خدا داشت.

و روزى كه در زمان دروگى هواى سخت بود و مردم از گرسنگى در آنجا بيمار بودند، از خدا دعا كردند و از ظرف مسى كه خالی بود، آبى فراوان بيرون آمد. و خداوند دعاها و دعاهاي كسانى را كه از او مى ترسند اجابت كرد و گوشهاشان به دعايشان منحرف شد.

این معجزه، معجزه ای را به یاد می آورد که قبلاً در بیابان رخ داده بود، معجزه ای که خداوند برای اسرائیل که از تشنه خسته شده بود، آب را از صخره بیرون آورد (خروج ۱۷:۶) و معجزه ای دیگر که خداوند برای سمسون (قضات اسرائیلی) که از تشنه می مرد، چشمه آب زنده را از استخوان شکم خشک شده ی خر جاری کرد (قضات ۱۵:۱۹).

پس از آن، قدوس ترین پاتریارک تاراسیوس، زندگی نیکوکار این پدران را که مانند ستارگان در آسمان درخشان بودند، دید و آنها را سزاوار صفت ارتشیری بلند دانست. او فئوفیلاکت مبارک را به عنوان میتروپولیت نیکومیدیا، و میخائیل مقدس را به عنوان اسقف شهر سیناد تقدیس کرد و هر دو گله مسیح را به خوبی چرودند و با زندگی خود به گله خود مثال خوبی گذاشتند.

هنگامی که پیرترین پاتریارک تاراسیوس از زندگی دنیوی به جانب خداوند رفت و بعد از او تخت کلیسا را به سنت نیکیفرس در استانبول گرفت، طوفان هرزکشی که در کنسرت هفتم جهانی پدران مقدس محکوم شده بود، دوباره افزایش یافت.

امپراتور شرور، لئو ارمنی [امپراتور لئو پنجم ارمنی که از سال ۸۱۳ تا ۸۲۰ سلطنت کرد] به این بدعت آلوده شد و آزار و شکنجه کلیسای مسیح را آغاز کرد و پرستش آیکون های مقدس را انکار کرد و آنها را بت خواند و پرستندگان آنها را شکنجه و اعدام کرد.

او نخست پاتریارک مقدس نیکفورس و همچنین دیگر اسقف های ارتدوکس را از تختشان بیرون کرد و در عوض آنها همفکران خود را به عنوان هریتک ها منصوب کرد - و در مکان های مقدس مکروهیت ویرانگری ایجاد شد. (دان 9:27) در این زمان، مقدس میخائیل خود را یک مدافع پرشور ارتدوکس و محکوم کننده بدکاری هریتک نشان داد.

او با قدرت و قدرت روح القدس، با هراتیان مقابله کرد و دهان آنها را که آیکون های مقدس را تحقیر می کردند، مسدود کرد. پادشاه شیطانی لئو، به خاطر اینکه او را به اشتباهات خود محکوم کرد، او را به شکنجه سپرد. اما او از شکنجه نمی ترسید، شجاعانه از باورهای خود دفاع کرد و به امپراتور گفت:

من به آیکون های مقدس عیسی مسیح نجات دهنده ام و باکره پاک، مادر او، و سایر مقدسین احترام می گذارم و به آنها احترام می گذارم؛ اما من حکم شما را انجام نمی دهم.

او از یک مکان به مکان دیگر رانده شد، بسیاری از غم و اندوه های تلخ و مشکلات را تحمل کرد، تا زمانی که به سکونتگاه آسمانی رسید و آرامش ابدی را دریافت کرد. بنابراین او زندگی عادلانه خود را به پایان رساند، با دو تاجی تزئین کرد، به عنوان پادشا، به عنوان پادشا، و به عنوان شهید، به عنوان شهید، به افتخار مسیح خدای ما.

چون اسقف همه جا محترم است، و تقوا کشیش رنج می برد، و از تنبیه بد نامی نمی ترسید، مخالفت مرتد را شکست داد، با صدای آزاد با صدای بلند فریاد زد: آیکون پرستش مسیح و مادر پاک.